Modlę się za brata, który mnie zranił, a któremu szczerze przebaczyłem.
Jan Paweł II CytatyCytaty
To nie z myśli, mój drogi, robi się wiersze. Robi się je ze słów.
Nazwać jakiś przedmiot, znaczy odebrać trzy czwarte przyjemności poetyckiej, która polega na stopniowym odgadywaniu; zasugerować – to dopiero ideał.
Im bliżsi są nam ludzie, tym bardziej jesteśmy ślepi.
Życie jest niewiele warte, ale nic nie jest warte życia.
Przede wszystkim chodzi mi o to, żebym był zadowolony z tego, co robię i żebym sprawiał przyjemność innym.
Chciałbym mieć kogoś, kto byłby przyjacielem Adama Małysza - człowieka, a nie widział we mnie tylko gwiazdę, wielkiego sportowca i popularną postać.
Kiedy człowiek nie ma dokąd pójść, a nie może zostać tam, gdzie jest, zazwyczaj idzie tam, dokąd nie powinien.
Nie skreślam ludzi na starcie tylko dlatego, że źle im patrzy z oczu. Zawsze daję im szansę. Może mają źle dobrane szkła kontaktowe.
Przyroda jest dziurawa, Nie ma wzroku – patrzysz po raz ostatni.
A teraz weź, dziki jest mój podarek, Suchy naszyjnik z małych martwych pszczół, A one w słońce przemieniły miód.
Trzeba się uczyć i wprawiać się w zapomnieniu o sobie.
Gdy tylko umiera człowiek, umiera również jego fotografia.
Kiedyś bycie szalonym coś znaczyło. Dziś wszyscy są szaleni.
Wasza woda umiera. Wasze życie jest w tym kubku. Wasze drzewa umierają. Dzikie zwierzęta są zamykane w zoo. Ty jesteś w zoo, człowieku. Jak się z tym czujesz?
Z ostatnim tchnieniem podziękuję losowi, że byłem człowiekiem, i iskra rozumu świeciła także w mojej mrocznej duszy. Widziałem ziemię, niebo, pory roku. Poznałem miłość, ułamki prawdy, żądze i rozczarowania. Żyłem na ziemi i powoli nabiera…
Mówił trochę w każdym europejskim języku, i w każdym języku najchętniej milczał.
Dobry człowiek wiecznym nowicjuszem.
Dobry człowiek jest zawsze naiwny.
Każdy człowiek, którego potomność nazwała wielkim, każdy człowiek, któremu powiodło się w życiu, osiągnął wielkość bądź sukces na tyle właśnie, na ile zdołał skupić się na celu i konsekwentnie dążyć w jednym wytyczonym kierunku.
Gdybyśmy obrabiali ciągle złoto, znikłoby; jeśli mosiądz, czas by go starł; jeślibyśmy wznosili świątynie, rozsypią się w gruzy. Lecz jeśli pracujemy nad nieśmiertelnym duchem, jeśli napawamy go wyższymi zasadami, słuszną obawą przed Bogie…
Szkodliwsze są bezwstydne kobiety niż szarańcza.
Mężczyźni mówią do rozumu, niewiasty do serca.
Dziwną sławę ma dzisiaj poetów elita: Często czyta się o nich, lecz ich się nie czyta.
Chociaż mikrofon jest rzeczą, Lecz chyba nikt nie zaprzeczy: Kto mówi do mikrofonu, Nie zawsze mówi do rzeczy!
To, co mnie żywi, niszczy mnie.Quod me nutrit me destruit.(łac.)
Siłą prawdy, Ja, człowiek żyjący, podbiłem Wszechświat.Vi veri veniversum vivus vici. (łac.)
Powodem dla którego śmierć tak mocno trzyma się życia nie jest biologiczna konieczność, lecz zawiść. Życie jest tak piękne, że śmierć się w nim zakochała zazdrosną, zaborczą miłością, która zagarnia wszystko, co się da.
Wybierać zwątpienie jako filozofię życia to tak, jak wybierać bezruch jako sposób przemieszczania się w przestrzeni.
Bez względu na to, o co chodzi, jestem przeciw.
Wyjdź za mnie, a już nigdy nie spojrzę na innego konia.
Od krzewu stepowego wymaga się jedynie skąpej zieleni, od drzewa nad wodą wymaga się owoców.
Tu spoczywa czerwona rasa. Nie stała się ona wielka, gdyż nie dano jej osiągnąć wielkości.
Na tej planecie jedna rzecz jest pewna, a mianowicie to, że szczęście nie wali drzwiami i oknami.
Gdy umierasz, to tak, jakby umierali też inni.
To, że potrafimy przyzwyczaić się do otaczających nas tajemnic, samo w sobie jest tajemnicą [...].
Dzieci trudniej oszukać niż dorosłych.
Prawdziwie wielki mąż powinien zachować serce dziecka.
Prawdziwie szanuje władcę ten, kto mu mówi o tym, co trudne.
Sumienie jest niczym teściowa, której wizyta nigdy nie ma końca.
Idealista - to człowiek, który zauważywszy, że róża pachnie ładniej od kapusty, wnioskuje stąd, że będzie z niej także lepsza zupa.
Istotom ludzkim potrzebny jest przewodnik, a przewodzić wcale nie jest łatwo, bo siłą nigdzie ich nie zaciągniesz.
Ze starością przychodzi spokój: nie ma musu, nie trzeba więcej odwiedzać domów schadzek.
Im większe tym lepsze - wszystko.
Jeśli odmawiasz sobie wszystkiego, to tak jakbyś umarł za życia.
Tajemnica budzi w nas dziecko. Niestety, coraz starsze dziecko.
Człowiekowi jest luźniej bez godności.
Jeśli ma się do dyspozycji całą wieczność, można przeszukać cały stóg siana poszukując tej jeden igły.
Czas przemija nawet wtedy, kiedy wydaje się to niemożliwe. Nawet wtedy, kiedy rytmiczne drganie wskazówki sekundowej zegara wywołuje pulsujący ból. Czas przemija nierówno – raz rwie przed siebie, to znów niemiłosiernie się dłuży – ale mimo…