Cytaty Stanisława Jerzego Leca

Życie zabiera ludziom zbyt wiele czasu.

Żeby mieć tylu słuchaczy, co podsłuchujących.

Żądamy ośmiogodzinnego dnia myślenia!

Zmartwychwstać mogą jedynie trupy. Żywym trudniej.

Żyć jest bardzo niezdrowo. Kto żyje, ten umiera.

Żeby śmierć można było na raty odespać!

Żeby być sobą, trzeba być kimś.

Znasz hasło do swojego wnętrza?

Złamał sobie życie! I ma teraz dwa oddzielne, bardzo przyjemne życia.

Za taniochę ludek chętnie drogo płaci.

Za każdego trupa zapisujemy śmierci plus krzyżykiem na cmentarzu.

Z trwogi narodu rzadko rodzi się tchórz.

Z księgi przeznaczenia: ” A jedni muszą być czopkami”.

Z jednego systemu nie wydobędziemy się długo: ze słonecznego.

Za każdym rogiem czyha kilka nowych kierunków.

Za dużo orłów, za mało drobiu.

Z żaru powstaje popiół lub dzieło.

Z opozycji można się wylizać.

Z jego ust wychodzą najszlachetniejsze słowa. Dziwicie się im?

Wyjcie! Poczujecie się młodsi o miliony lat.

Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija.

Wszystko jest w rękach człowieka. Dlatego należy je często myć.

Wszyscy chcą naszego dobra. Nie dajcie go sobie zabrać.

Wracamy zawsze do naszej pierwszej miłości – może, ale w coraz to innych celach.

Wszystko należy poświęcić człowiekowi. Tylko nie innych ludzi.

Wszystko kręci się wokół człowieka – rzekło koło udręki.

Wszystkie wielkie tragedie mają happy end, ale kto potrafi wysiedzieć do końca.

Wszyscy Bogowie byli nieśmiertelni!

Wstyd jest piorunom konać w piorunochronach.