Cytaty Zhanga Xianlianga

Wszy, kiedy nie gryzły, były całkiem miłymi stworzeniami. Dzięki nim nie czułem się tak samotnie i nędznie: są jeszcze jakieś żywe istoty, które mnie pogłaszczą!

Generalnie biorąc, przewidzieć, czy otrzyma się gęstą polewkę, było trudniej, niż zmiany, jakie mogą nastąpić w gospodarce światowej.

Po czterech latach sypiania we wspólnym baraku zrozumiałem, dlaczego mnisi podczas medytacji wpatrują się w ścianę. Rzeczywiście, ściana swym niewzruszonym milczeniem może przekazać człowiekowi wiele prawd.

Człowiek wierzący może złożyć swoje życie w ofierze bogom, ale dla poety-materialisty bogiem są wzniosłe ideały.

Jeżeli nie zapomina się o chorobie, jeżeli traktuje się ją jak kogoś bliskiego, z upływem czasu staje się poważniejsza. Gdy zaś nie zważa się na nią, albo nie ma możliwości, by zająć się nią, choroba też przestaje interesować się człowiekiem i szybko go opuszcza.

Zaczynałem odczuwać, jak stopniowo wypełnia mnie energia. Nieznane od dwudziestu paru lat uczucie napawało mnie większą radością niż gdybym znalazł się w ogrodzie pełnym kwiatów, w którym nigdy dotąd nie byłem. Ogród ten był bowiem nie gdzieś poza mną, ale we mnie. W licznych powieściach opisywane są dźwięki, jakie wydają rosnące nocą rośliny, czy pędy kiełkującego ziarna, przedzierające się przez ziemię. Ja zaś miałem do czynienia z niezwykłym przeżyciem, kiedy zakutany w podarte przykrycie słyszałem w nocy jak odbywa się podział komórek w moim ciele.