Cytaty Alberta Einsteina

Życie niemal na pewno ma sens.

Zdrowy rozsądek to zbiór uprzedzeń nabytych do osiemnastego roku życia.

Wszystko, co ludzkość dotychczas uczyniła i wymyśliła, wzięło się z dążenia człowieka do zaspokojenia swych najgłębszych potrzeb i uśmierzenia bólu.

Wszystkie wspomnienia są złudne, bo teraźniejszość nadaje im inne barwy.

Einstein po tym, jak dwóch przyjaciół założyło się, że list zaadresowany jedynie „Profesor Einstein, Europa” dotrze do adresata; rzeczywiście, dotarł.

Znane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie, jak go wskrzesić.

Opis: odpowiedź na pytanie studenta, co by zrobił, gdyby Sir Arthur Eddington, wybitny astrofizyk brytyjski, który potwierdził teorię względności, zaprzeczył jej.

Wszystko powinno być tak proste, jak to tylko możliwe, ale nie prostsze.

Tylko życie poświęcone innym warte jest przeżycia.

Tylko wzorowanie się na wielkich i kryształowo czystych charakterach rodzi piękne idee i szlachetne czyny.

Świat Amerykanina jest tak wielki, jak jego gazeta.

Są tylko dwa sposoby przejścia przez życie. Jeden, jakby nic nie było cudem, i drugi, jakby wszystko było cudem.

Pokój nie może być utrzymywany siłą. Może być tylko osiągnięty przez zrozumienie.

Nie wierzę w matematykę.

Trudno powiedzieć, co jest prawdą, ale czasami tak łatwo rozpoznać fałsz.

Sprytna osoba rozwiązuje problem. Mądra ich unika.

Rzeczą, którą najtrudniej w świecie zrozumieć, jest podatek dochodowy.

Prawda Nas jeszcze zadziwi.

Nie spotkałem dotąd dziewczyny, której urok nie potrzebowałby wspólnej płaszczyzny naukowej.

Nie ma złego tytoniu, tak jak nie ma brzydkich kobiet.

Największym wynalazkiem ludzkości jest procent składany.

Najcudowniejsze jest to, że wszechświat czuje.

Ludzie tacy jak my, wierzący w fizykę, wiedzą, że różnica między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością jest tylko uparcie obecną iluzją.

Nie możemy rozwiązywać problemów używając takiego samego schematu myślowego, jakim posługiwaliśmy się w trakcie ich pojawienia się.

Nie ma rzeczywistości samej w sobie, są tylko obrazy widziane z różnych perspektyw.

Najpiękniejsze, co jest na świecie, to pogodne oblicze.

Monotonia cichego życia pobudza umysł do twórczości.

Los ludzkości, jako całości, będzie taki, na jaki ona zasługuje.