Cytaty Eduardo Mendozy

Istotom ludzkim potrzebny jest przewodnik, a przewodzić wcale nie jest łatwo, bo siłą nigdzie ich nie zaciągniesz.

Ze starością przychodzi spokój: nie ma musu, nie trzeba więcej odwiedzać domów schadzek.

Szkoda, że nie jestem już w wieku, by iść w konkury. Pragnienia zostają, możliwości przemijają.

Przyjemność z dobrze wykonanej rzeczy jest większa niż ewentualna nagroda.

Prawdą jest […], że iść naprzód, nie wiedząc, że się idzie, to to samo, co nie iść, a w każdym razie dla tego, kto idzie albo próbuje iść. Widziane jednak z zewnątrz jawi się inaczej.

To wschodnia tradycja […] – tajemnice zawsze chodzą trójkami. Kiedy zjawia się rozwiązanie, wszystko się łączy: pierwsze z drugim i trzecim, drugie z pierwszym i trzecim, trzecie z pierwszym i drugim […].

Przodkowie i potomkowie są ważni. Przeszłość i przyszłość. Bez przeszłości i przyszłości wszystko jest teraźniejszością, a ona jest ulotna.

Nigdy nie ukrywałem […] mojej gwałtownej przeszłości. Sądziłem, że mam ją za sobą, ale prędzej czy później przeszłość wystawia nam fakturę.

Chłód jest przypisany majestatowi.

Mężczyźni są prostsi: pieniądze i futbol blokują im powzgórze mózgowe […]. Natomiast kobiety, jeśli tylko wyłączą komórkę, wyzwalają w sobie moce umysłowe […].

To już koniec […] albo jeszcze gorzej: początek długiej drogi do końca. Można tak to nazwać: zmierzch żywota.