Cytaty o przemijaniu

Życie to coś, co dzieje się obok nas, gdy jesteśmy zajęci układaniem planów.

Złote chwile w strumieniu życia przemykają mimo nas, a my widzimy tylko piasek. Przybywają do nas anioły, a my dowiadujemy się o nich, kiedy odeszły.

Gdzieś na dnie snu, późną jesienią, powraca tu rozmowa zła, te głosy dwa których już nie ma, ten stary temat – to ty i ja.

W blaskach zachodu pożółkł świat, Czule kwietniowy chłód się skrada. Spóźniłeś się o tyle lat, A jednak jestem tobie rada.

W niewiedzy, że się istnieje jest wyzwolenie od czasu i śmierci.

Miłość nie oznacza emocjonalnego przemijania czy chwilowego oczarowania, ale wyraża wolę i odpowiedzialną decyzję związania się całkowicie „na dobre i na złe”. Jest darem z siebie samego drugiemu człowiekowi.

W jesieni lustrze bladym zastygnie strużka łez, i przyjdę, przyjdę do siebie… Lecz gdzie to? Gdzie to jest?

Cierniem jesteś w mej koronie, w mym uśmiechu – smugą smutku, czy ja kiedyś cię dogonię, chociaż idziesz pomalutku?

To co po nas zostanie będzie jak płacz kochanków w małym brudnym hotelu kiedy świtają tapety

Złote chwile w strumieniu życia przemykają mimo nas, a my widzimy tylko piasek. Przybywają do nas anioły, a my dowiadujemy się o nich, kiedy odeszły.

Wszystko mija, nawet najdłuższa żmija.

Zmarszczka, fala na rzece czaru.

Ach, nie ma już dzieci (w dzisiejszych czasach)!

Gdyby śmierci nie było nikt z nas by już nie żył. Przemijamy jak wszystko by w ten sposób przetrwać.

Najgłębszy smutek szczęścia, że wszystko przemija.

Wszystkie lata naszego życia, od dzieciństwa do starości, są bardzo krótkim okresem w porównaniu z wiecznością.

Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła.