Cytaty z książki Weronika postanawia umrzeć

Ale człowiek taki już jest – pocieszyła się. – Zastępuje strachem większą część swoich emocji.

Każdy z nas żyje w swoim własnym świecie. Ale, gdy popatrzymy na niebo pełne gwiazd zobaczymy, że różne światy tworzą konstelacje, systemy słoneczne i galaktyki.

Szaleństwo to niemożność przekazania swoich myśli.

Kiedy połykałam nasenne tabletki, chciałam zabić kogoś, kogo nienawidziłam. Nie wiedziałam, że żyją we mnie inne Weroniki, które umiałabym pokochać.

Świadomość śmierci pobudza do życia.

Gdy osiągnęła już wszystko, czego oczekiwała od życia, doszła do wniosku, że nie ma ono sensu, bo wszystkie dni były takie same. I postanowiła umrzeć.

Wojny w wiele mniejszym stopniu stają się przyczyną obłędu, niż napięcie, nuda, choroby dziedziczne, samotność czy odrzucenie.

Co sprawia, że człowiek zaczyna nienawidzić sam siebie? Może tchórzostwo. Albo nieodłączny strach przed popełnianiem błędów, przed robieniem nie tego, czego inni oczekują.

Bywa, że pierwszej miłości się nie zapomina, ale ona zawsze się kończy.

Co to jest prawdziwe Ja? […] To kim jesteś, a nie to, co z Ciebie uczyniono.

Młodość już taka jest, sama ustala granice wytrzymałości, nie pytając, czy ciało to zniesie. A ciało zawsze znosi.

Wariaci, podobnie jak dzieci, nie dają za wygraną, dopóki ich życzenie nie zostanie spełnione.

Mamy prawo popełniać w życiu wiele błędów. Oprócz jednego: tego, który niszczy nas samych.