Cytaty

… za komuny staliśmy mniej więcej wszyscy w brudnej wodzie po szyję. Więc wyglądaliśmy podobnie i wyglądało, że myślimy podobnie. Teraz woda opadła i zaczęła się rewia narodowa: ktoś podobno…

Nie przyjechałem promować siebie, tylko zbiór moich sztuk. Nie jestem ani Doda, ani Cichopek.

Ten, kto nie ma poczucia doskonałości, ten zadowala się spokojną przeciętnością.

Smak jest najlepszym sędzią. Zdarza się on rzadko.

Muszą być ludzie, którzy maja odwagę mówić swobodnie.

Kto chce poznać największe tajemnice natury, niechaj obserwuje i rozpatruje minima i maksima, przeciwieństwa i przeciwstawności.

Powodzenie u publiczności – to jest kryterium.

Miłość to partia kart, w której wszyscy oszukują: mężczyźni, by wygrać, kobiety, by nie przegrać.

Stając się w końcu faktycznie reprezentantem całego społeczeństwa, państwo czyni samo siebie zbytecznym (…). Państwo nie zostaje „zniesione”, ono obumiera.

Praca jest takim samym towarem jak każdy inny i cenę jej określają ściśle te same prawa, co cenę każdego innego towaru.

Posługujemy się dźwiękami, aby tworzyć muzykę, tak jak posługujemy się słowami, aby tworzyć język.

Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła.

Gdy byłem małym dzieckiem Zawsze mnie matka stroiła w ubranka białe niebieskie O Panno Święta Czy aby jeszcze mnie kochasz Bo ja jestem pewien Że będę cię kochał Nawet w…

Oczy jego pożerają wszystko, na co spoglądają, a powieki zaciskają się jak szczęki pochłaniające wszechświat, który bezustannie się odnawia wskutek zabiegów jego wyobraźni, gdzie przepływają, obnażając się do najmniejszych szczegółów,…

Żyć to działać, to rozsiewać po świecie talent, energię, uczucie, pomagać w czasie teraźniejszym pokoleniom przyszłym.

W życiu, jak w pociągu – każdy chciał by przejechać na gapę.

W jesieni lustrze bladym zastygnie strużka łez, i przyjdę, przyjdę do siebie… Lecz gdzie to? Gdzie to jest?

Nie żałuję. Że nie mówiłaś mi, jak szczęście kraść spod lady, i nie uczyłaś mnie życiowej maskarady. Pieszczoty szarej tych umęczonych dni, nie żal mi.(…) Nie, nie żałuję. Przeciwnie, bardzo…

Rzecz w tym, że Polacy nie znoszą żywych ludzi, a ubóstwiają trupy, z którymi mogą robić, co im się podoba, dlatego też dążą zawsze do tego, żeby tych żywych ukatrupić.

Jestem przeciwnikiem zamykania się w folklorze.

Nauka jest kłótliwa i piękna. Jeśli chcesz mieć z nią coś do czynienia, musisz prowadzić wiecznie proces sądowy.

Ludzie budują za dużo murów, a za mało mostów.

Jednakowo ważne jest wychowanie dzieci jak i rodziców.

Człowiek przyzwyczaja się do wszystkiego, jeżeli tylko osiągnie właściwy stopień uległości.

Strzeżcie się fałszywych proroków.

Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem.

Ciesz się ze swego losu.

Choćbyś naturę widłami wypędzał, ona i tak powróci.

Nie ma broni okrutniejszej nad ludzką ambicję. Najostrzejszy miecz jej nie dorówna.

Kto ślepo słucha otoczenia, ten nie może zyskać swobody dla siebie samego.

Człowiek, który lubi swój zawód, zawsze wybić się musi. Kto szuka tylko chleba w swoim zawodzie, ten chleb może znajdzie, ale pustki w życiu tym sposobem nie wypełni.

Opinie tworzą nie najmądrzejsi, lecz najgadatliwsi.

Nic tak nie wzrusza mężczyzny jak łzy kobiety, którą kochać zaczyna, a nic tak nie drażni mężczyzny jak łzy kobiety, którą kochać przestaje.

Kruk krukowi oka nie wykole, ale lubi, gdy to ktoś inny robi.

Dno każdej tragedii to głupota.

Wiara, że się już nigdy nikogo nie pokocha, jest sprawdzianem wielkości uczucia, jego szczerości i głębi.

Zwątpienie i nadzieja wyrastają z tego samego pnia.

Starzeje się przede wszystkim nowość.

Pisz, coś widział: poczciwość prawdy się nie lęka!

Milsza śmierć wolna, niż życie w kajdanach.

Tolerancja jest przestępstwem jeśli dotyczy zła.

Nie ginie się od żadnej nieszczęśliwej miłości. Nieszczęśliwa miłość jest dobrą podstawą. W nieszczęśliwej miłości podobamy się sobie. Ale ja ginę dlatego, że całe moje upodobanie w sobie tak beznadziejnie…

Toalety są środkiem przekonania świata, że nie schodzimy niżej swego poziomu.

Są ludzie, którzy tyranizują nas samych tylko faktem swego istnienia. Na próżno odgradzamy się od nich setkami kilometrów, nic nie pomoże.

Prawdziwa wyższość nie dopuszcza żadnej ekscentryczności.

Nie mówi się nigdy za długo, gdy się mówi to, co powiedzieć trzeba.

Pewnego przyjaciela poznaje się w sytuacji niepewnej.

Czy jest coś głupszego niż, nie wiadomo dla jakich przyczyn, rozpoczynać taką walkę, z której obie strony zawsze więcej mają straty niż zysku?