Cytaty Agnieszki Osieckiej

W jesieni lustrze bladym zastygnie strużka łez, i przyjdę, przyjdę do siebie… Lecz gdzie to? Gdzie to jest?

Nie żałuję. Że nie mówiłaś mi, jak szczęście kraść spod lady, i nie uczyłaś mnie życiowej maskarady. Pieszczoty szarej tych umęczonych dni, nie żal mi.(…) Nie, nie żałuję. Przeciwnie, bardzo…

Cierniem jesteś w mej koronie, w mym uśmiechu – smugą smutku, czy ja kiedyś cię dogonię, chociaż idziesz pomalutku?

Gdzieś na dnie snu, późną jesienią, powraca tu rozmowa zła, te głosy dwa których już nie ma, ten stary temat – to ty i ja.

Nie drżyjmy. Nie kryjmy dzioba w piasek. Ukażmy się w mieście bez masek!

Życie jest formą istnienia białka, tylko w kominie czasem coś załka.

Tylko taką mnie ścieżką poprowadź, gdzie śmieją się śmiechy w ciemności i gdzie muzyka gra, muzyka gra Nie daj mi Boże, broń Boże skosztować tak zwanej życiowej mądrości póki życie…

Płaczmy razem, wrogu mój, nad niezgodą, wojną, złem, umierajmy, Boże mój, z umarłymi, których żal, opadajmy, orle, z gór, gdy dziką gęś ugodzi strzał.

A ja jestem, proszę pana, na zakręcie. Moje prawo to jest pańskie lewo. Pan widzi: krzesło, ławkę, stół, a ja – rozdarte drzewo.