Cytaty

To kogo i jak kochamy pokazuje nam kim jesteśmy.

Nie mówcie mojej miłości, że umarła.

Kiedy jesteś wściekły, podejmujesz złe decyzje proporcjonalnie do poziomu swojej złości.

Moja własna wojskowa przeszłość jest zupełnie niewybitna. Byłem sierżantem.

Bunt nie przemija, bunt się ustatecznia.

Chodziła po mnie księżniczka z złotą konwią I śniłem Że podlewa me palce Aby znów zakwitły

Głupi ten, co głupio robi.

Ma swoją własną filzofię na temat tego dlaczego jesteśmy: bo bronimy słusznych racji, ale w niesłuszny sposób albo odwrotnie, już nie pamiętam, rzecz w tym, że robimy to nie tak.

Granice dobra i zła nie biegną granicami narodów, ale ludzi.

Żaden grzech nie przekreśla człowieka. Ale kiedy człowiek pokocha nienawiść i zemstę, to się na pewno od Boga oddala.

Złamana zasada nie działa.

Choć ludzie są różni, w sumie człowiek jest piękny.

Moje marzenie o miłości obraca się w gruzy, tak jak ściany hangaru, z którego zostają tylko zwęglone szczątki, czarne i wykręcone blachy, popioły, które strażacy jeszcze polewają.

Żeby być mężczyzną trzeba mieć jaja. Żeby być człowiekiem miłości, trzeba mieć jeszcze większe.

Plotka to radio szatana.

Gdy jest nam już obojętna, kobieta na kolanach to wielki ciężar.

A gdyby tak to zmienić, gdybyśmy mogli raz w tygodniu chociaż posiedzieć w kilkanaście osób i powiedzieć o tym, ile nas kosztuje niedzwonienie do byłego chłopaka, jak boimy się wracać do pustego mieszkania, jak robimy głupoty z miłości i j…

Jesteś wspaniała. Gdybyś wiedziała, jaka jesteś wspaniała, to byłoby to nie do zniesienia. Miałabyś wtedy tyle pewności siebie, że nie zauważałabyś tych rzeczy dookoła. A tak, kiedy jesteś taka rozedrgana i boisz się, że za mało wiesz, i c…

Przyjemnie jest słuchać, jak ten człowiek milczy.

Często "nie" bywa tylko przedmową do "tak".

Złudzenia są rzeczą piekielną.

Naucz nas dbać i nie dbać, naucz nas milczeć.

Zwykle kochamy życie bardziej niż najświętszą miłość. Z tej wiedzy bierze początek nasze okrucieństwo i nasze przetrwanie. Aston kochał mnie bardziej niż samo życie i to go zniszczyło.

Nasienie i łzy są symbolami nocy.

Zmysłowość jest symboliką pewnych potrzeb duchowych nie dających się zaspokoić.

Mały jest, kogo wielki los niszczy; kogo niszczy mały los, ten może być wielki.

W bezpłodności najgorsze jest to, że nie można przed nią uciec.

Zaczęłam go irytować. Nie mógł zrozumieć, że można tęsknić za czymś, czego się nigdy nie miało, że można to opłakiwać.

Jeśli głęboko wierzysz, że zwyciężysz, to zwyciężysz. Wiara jest niezbędna, by odnieść sukces.

Dowcip jest solą rozmowy, a nie jej głównym daniem.

Jaki by nie był powód łez, w końcu i tak trzeba wytrzeć nos.

Powinno się wybaczać swoim wrogom, ale nie wcześniej, niż zostaną powieszeni.

Wiem nareszcie czym chciałbym być, kiedy dorosnę. Kiedy dorosnę chciałbym być małym chłopcem.

Dobry Boże, ile szacunku można żywić do Najwyższej Istoty, która uważała za niezbędne włączyć do swego boskiego planu stworzenia takie zjawiska, jak flegmę i próchnicę zębów? Cóż, u licha, powodowało jego spaczonym, złośliwym, skatologiczn…

Kiedy religia i polityka jadą na tym samym wozie, ci, co powożą, wierzą, że nic nie może im stanąć na drodze. Zaczynają pędzić na łeb na szyję... i nie pamiętają, że pędzącemu na oślep człowiekowi ukazuje się przepaść, kiedy już jest za pó…

Bogactwo to narzędzie wolności, ale pogoń za nim to droga do niewolnictwa.

Nie zawsze znajduje się samotność w sercu lasów lub wśród skał. Nieszczęśliwy jest samotny wszędzie.

Ostatecznie czym jest nadzieja? Bezsilnym buntem przeciw rozpaczy. Kto twierdzi, że nie można żyć bez nadziei, twierdzi po prostu, że nie można żyć bez nieustannego buntu.

Człowiek lęka się jedynie wtedy, gdy sam ze sobą nie żyje w zgodzie.

Człowiek powinien umieć skryć się całkowicie w samym sobie, jak żółw.

Próżniak zawsze z trudnościami walczy.

Praca nie hańbi.

Ci, którzy mało dociekają albo wcale nie dociekają, jakie są naturalne przyczyny rzeczy, ze strachu, który wypływa z samej nieznajomości tego, co ma moc uczynić im wiele dobra lub szkody, skłonni są przyjmować i wyobrażać sobie, różne rodz…

Ludzie odwołują się od zwyczaju do rozumu i od rozumu do zwyczaju, zależnie od tego, co im jest wygodne; i odstępują od zwyczaju, gdy tego wymaga ich interes, albo znów przeciwstawiają się rozumowi, gdy tylko rozum jest przeciw nim.

Na wielkiej scenie świata kobiety są tylko jak gdyby widzami, ich uwaga, pomoc, nagana lub pochwała, zachęcić, ulżyć, poprawić, pobudzić aktorów mogą, ale aktorami są wyłącznie mężczyźni.

Nadzieja jest odwieczną wszystkich ludzi piastunką: kołysze nas bezustannie i smutki nasze usypia.

Aktor grając musi uzasadnić swój pobyt na scenie, [...] musi udowodnić, że jest urzędnikiem Pana Boga.

Jeśli dwóch ludzi rozmawia, a reszta słucha ich rozmowy - to już jest teatr.