Cytaty Williama Faulknera

Zabić można tylko ciało człowieka. Nie można zabić jego głosu.

Smutne w miłości jest to, że nie tylko nie trwa ona wiecznie, ale że rozczarowania, jakie przynosi, też mijają szybko

Praca pisarza jest dlatego tak ciekawa, że pisarz nigdy nie napisał swojego najlepszego dzieła.

Niebezpieczeństwo przy szukaniu prawdy leży w tym, że czasami się ją rzeczywiście znajduje.

Zawiść odczuwamy tylko w stosunku do kogoś, kogo uważamy za równego sobie i wywyższonego jedynie przez czysty traf, jaki naszym zdaniem – zakładając, że będziemy mieć więcej szczęścia, niż mieliśmy…

W dniu, kiedy ludzie przestaną się bać, zaczną pisać arcydzieła, to znaczy dzieła trwałe.

Samotność, jaką człowiek może znieść i nie umrzeć, ma granice tak samo, jak napięcie elektryczne.

Niektórzy są odważni dopiero wtedy, gdy już nie widzą żadnego innego wyjścia.

Nadzieje na jutro są atrakcyjne, póki dziś nie stało się wczoraj.

Nie należy przesadzać z demokracją. Nie chciałbym podróżować statkiem, którego kurs byłby określany głosowaniem załogi, przy czym kucharz i chłopiec okrętowy mieliby takie samo prawo głosu jak kapitan i sternik.

Miłość i cierpienie to jedno i to samo: wartość miłości mierzy się sumą, jaką trzeba za nią zapłacić: i zawsze, jeśli to wypada zbyt tanio to znaczy, że człowiek oszukuje…

Jeszcze nie widziałem, żeby mężczyzna nie poparł drugiego mężczyzny, byleby to, co chcą zrobić, było dosyć idiotyczne.

Człowiek jest sumą swoich nieszczęść.

Na złych ludziach można polegać. Ci przynajmniej się nie zmieniają.

Mówią, że miłość umiera między dwojgiem ludzi. To nieprawda, nie umiera. Opuszcza tylko człowieka. Odchodzi, gdy na nią nie zasługuje.

Jeśli duch nacjonalizmu przedostaje się do literatury, to przestaje to być literatura.

Drapieżność nie zawodzi, ona jest jak oddech.

Daty i zegarki są wynalazkiem ludzi.

Bóg przy następnym potopie posłuży się nie wodą, lecz papierem.