Błędne opinie na temat rynków wzmacniają się nawzajem. Pozytywne sprzężenia zwrotne prowadzą do skumulowania ruchów w górę lub w dół, ponieważ ludzie fiksują się na swych cząstkowych przekonaniach, ceny zazwyczaj idą za mocno w górę albo zbyt długo zostają zbyt niskie.
Chcę poświęcić większość mojego pozostałego czasu na rozmowę o innym globalnym problemie: rosnącym i monopolistycznym zachowaniu gigantycznych firm z branży IT. Przedsiębiorstwa te często odgrywały rolę innowatorów i wyzwolicieli. W miarę jak Facebook i Google stawały się jednak coraz potężniejszymi monopolami, stały się przeszkodami dla innowacji i wywołały szereg problemów, o których dopiero teraz zaczynamy zdawać sobie sprawę.
Istotną cechą obecnego kryzysu finansowego jest to, że nie został on spowodowany jakimś zewnętrznym wstrząsem jak np. szok naftowy (OPEC) (…) ten kryzys został wywołany przez sam system.
Mógłby powstać sojusz między państwami autorytarnymi a dużymi monopolami informatycznymi, który łączyłyby powstające systemy nadzoru korporacyjnego z już rozwiniętym systemem nadzoru państwowego. Może to doprowadzić do powstania sieci totalitarnej kontroli, której nie wyobrażali sobie nawet Aldous Huxley czy George Orwell. Kraje, w których takie ponure mariaże najprawdopodobniej pojawią się w pierwszej kolejności, to Rosja i Chiny.
Odniosłem sukces w świecie kapitalistycznym. Kto więc ma lepszy tytuł do krytyki globalizacji?
Państwa strefy euro mają trzy miesiące na uratowanie wspólnej waluty.
Prezydent Putin radził Kuczmie otworzyć ogień do ludzi podczas „pomarańczowej rewolucji”. Na szczęście Kuczma z tej rady nie skorzystał.
Przyszłość rosyjskiej gospodarki nie może być optymistyczna. Rząd, który właśnie upadł, był bowiem najlepszym, jaki można stworzyć w Rosji.
Systemy walutowe są jak małżeństwo: gdy tylko się w nim znajdziesz, myślisz, że inne mogłoby być lepsze.
W przyszłym roku Rosja będzie potrzebować 50 mld dolarów na pokrycie długu wewnętrznego. (…) Opóźnienie reform może mieć katastrofalne – finansowe i polityczne – skutki.