Cytaty Alfreda Aleksandra Konara

Ślub w życiu nie jest, jak i w teatrze, ostatnim aktem życia dwojga zakochanych.

Znacznie znośniej jest się nudzić samemu niż we dwoje.

Jest znacznie łatwiej burzyć niż budować, szkodzić niż pomagać, nienawidzić niż kochać.

Płciowa cnota u mężczyzny uchodzi za większą hańbę niż niecnota u kobiety.

Podobno szalejący z miłości, byli już przedtem wariatami.

Cierpię, więc jestem.

W potęgę lekarzy wierzą jedynie zdrowi.

Nie sztuka być miłym, kiedy się kocha, lecz kiedy już kochać się przestało.

Wielkie uczucia są nieme.

Miłość – to wariacja. Lecz tylko idioci nie wariują.

Kobiety poza szafami sukien posiadają jeszcze kasetki, pełne uśmiechów, spojrzeń, tonów, w które stroją się stosownie do sytuacji. Mają zupełnie inną modulację głosu dla służby, męża i dzieci. Inne uśmiechy dla kochanka; inne spojrzenia dla bratowych i teściowej. W kompletnym negliżu duszy nie pokazują się nikomu.

Błyskawiczny pociąg zmysłów – to jeszcze nie ekstra pociąg miłości.

Tylko małomówny, przystojny mężczyzna posiada dla kobiety czar zagadkowości. Tylko małomówna, piękna kobieta zaciekawia mężczyznę aż do szału.