Cytaty Wisławy Szymborskiej

Wygląda na to, że poeci będą mieli zawsze dużo roboty.

Wszelka wiedza, która nie wyłania z siebie nowych pytań, staje się w szybkim czasie martwa

Natchnienie, czymkolwiek ono jest, rodzi się z bezustannego nie wiem.

Żaden dzień się nie powtórzy, nie ma dwóch podobnych nocy, dwóch tych samych pocałunków, dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Świat jest tak wielki, że wszystko jest szczegółem.

Ktoś powiedział, że ludzie głupieją hurtowo i mądrzeją detalicznie. Dlatego kochamy i popieramy przypadki detaliczne.

W języku poezji, gdzie każde słowo się waży, nic już zwyczajne i normalne nie jest. Żaden kamień i żadna nad nim chmura. Żaden dzień i żadna po nim noc. A…

Życie pisze najbardziej oryginalne, najbardziej komiczne a jednocześnie najbardziej dramatyczne scenariusze.

Współczucie czy kiedykolwiek pierwsze dobiło do mety?

W nas – tłuszcze, nerwy, żyły, śluzy i sekretności. I jest nam odmówiony idiotyzm doskonałości.

Spójrzcie, jaka wciąż sprawna, jak dobrze się trzyma w naszym stuleciu nienawiść. Jak lekko bierze wysokie przeszkody. Jakie to łatwe dla niej – skoczyć, dopaść.

Nikt w rodzinie nie umarł z miłości. Co tam było to było, ale nic dla mitu.

Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy. Z tej przyczyny zrodziliśmy się bez wprawy i pomrzemy bez rutyny.

Miłość szczęśliwa. Czy to jest konieczne? Takt i rozsądek każą milczeć o niej jak o skandalu z wysokich sfer Życia. Wspaniałe dziatki rodzą się bez jej pomocy. Przenigdy nie zdołałaby…

Umrzeć – tego się nie robi kotu. Bo co ma począć kot w pustym mieszkaniu.

Radość pisania. Możność utrwalania. Zemsta ręki śmiertelnej.

Oto Partia – ludzkości wzrok. Oto Partia: siła ludów i sumienie.

Nie być bokserem, być poetą, mieć wyrok skazujący na ciężkie norwidy, z braku muskulatury demonstrować światu przyszłą lekturę szkolną – w najszczęśliwszym razie .

Można nie kochać cię – i żyć, Ale nie można owocować.