Cytaty

Jeżeli macierzyństwo jest ucieleśnieniem Ofiary, los córki oznacza dług nie do spłacenia.

Ofiaruję ci, ojcze, ojcowiznę wyżętą: snopek życia i ostu. Matko, kłoniąc się pytam: – Zdrowaś? – Łąkiś pełna?

Rzeczy to byty zanurzone w innej rzeczywistości, gdzie nie ma czasu ani ruchu. Widzi się tylko ich powierzchnię. Reszta, zanurzona gdzie indziej, określa znaczenie i sens każdego materialnego przedmiotu.

Mądry idealizm jest bliższy mądremu materializmowi niż głupi materializm.

Nie można myśli oddzielić od materii, która myśli.

Materii dana jest nieskończona płodność, niewyczerpana moc życiowa i zarazem uwodna siła pokusy, która nas nęci do formowania.

Tabliczka rozmnażania się.

Nie zgadzam się z matematyką. Uważam, że suma zer daje groźną liczbę.

Myśl jest pracą umysłu, marzenie jest jego rozkoszą. Kto myśl zastępuje marzeniem, ten nie odróżnia pożywienia od trucizny.

Rzeczywistość jest z tej samej przędzy co i marzenia.

Poezja, malarstwo, urocze igraszki wyobraźni mają do umysłów wyższych nie ulegające przedawnieniu prawa.

Nigdy nie tracę ducha. Zawsze spędzam czas na malowaniu.

Jeżeli macierzyństwo jest ucieleśnieniem Ofiary, los córki oznacza dług nie do spłacenia.

Jest jedna miłość, która nie liczy na wzajemność, nie szczędzi ofiar, płacze a przebacza, odepchnięta wraca – to miłość macierzyńska.

Człowiek szlachetny nie zna trosk ni lęku. O cóż się bowiem może troszczyć i czego ma się lękać, skoro w sobie żadnych ułomności nie znalazł?

Dobrze jest mieszkać w lęku i poprzez strach słyszeć swoje zęby, dobrze jest doprowadzić swoje życie do zagłady i rano na powrót je zacząć.

Obramieńcie się, miliony! Pocałunek całej ziemi! Bracia, za gwiazdami temi Ojciec mieszka uwielbiony.

Najważniejszym ludzkim zadaniem jest ratowanie czegoś, co się rozpada, a nie tworzenie rzeczy nowych.

Ciesz się ze swego losu.

Miłość to zadanie, które Bóg wciąż nam wyznacza, może po to, by zagrzewać nas, abyśmy stawiali wyzwania losowi.

Gdy widziałem z jaką jasnością umysłu i wewnętrzną logiką niektórzy wariaci wyjaśniają sobie samym i innym swe obłąkane idee, na zawsze straciłem pewność co do jasności mego umysłu.

Czysta logika jest ruiną ducha.

Literatura nie jest dla grzecznych dzieci ani nie może być matką pocieszycielką.

Literatura polska jest jedna. Gdziekolwiek powstanie piękny wiersz w języku Norwida, należy do jej obszaru.

Łatwo jest znaleźć logiczny i chwalebny powód, żeby nie robić tego, na co się nie ma ochoty.

Nic tak nie rozbudza lenistwa, jak jałowe rozmowy.

W rękach dobrego lekarza i woda staje się lekarstwem.

Przyroda jest lekarzem dla wszelkich chorób.

W rękach dobrego lekarza i woda staje się lekarstwem.

Przed wilkiem i tygrysem można się bronić prochem i ołowiem, ale na a posteriori śmierdziela nie ma lekarstwa.

Gdy dookoła nas wre wszędzie kłótnia i zawiść partyjna, gdy dygoce i rozpala się niechęć dzielnicowa, trudno, by żołnierz był spokojny.

Łatwiej się w kłótnię nie wdawać, niż się z niej później wycofać.

Szczery dyplomata jest jak sucha woda albo drewniane żelazo.

Małe świństwa mówi się głośno… Wielkie szeptem. Prawdy natomiast nie mówi się w ogóle. Kto wie czy każda prawda nie jest w gruncie rzeczy największym świństwem?

Skromne i niepokaźne kwiaty, rozwijające się w dolinach umierają może, gdy przesadzić je nazbyt blisko niebios, w rejony, gdzie zbierają się burze, a słońce pali.

Wczorajsza róża istnieje tylko z imienia, imiona tylko puste pozostały.

Kultura to narzędzie w rękach profesorów, służące im do produkcji profesorów, którzy – kiedy przyjdzie ich kolej – będą produkować profesorów.

Kultura to rzecz zdobywana, a nie dziedzictwo. To nauczenie się nowego języka.

Trzeba szczególnej odwagi, by być spowiednikiem na tym świecie.

Czasem się śmieję, że jestem najpierw człowiekiem, potem filozofem, a dopiero potem księdzem.

Każdy człowiek jest jak księżyc. Ma swoją drugą stronę której nikomu nie ukazuje. Wielcy lunatycy… Stanisław Jerzy Lec Wielcy lunatycy nie potrzebują księżyca. Od pocałunków mężczyzny…

Od pocałunków mężczyzny usta kobiety nie bledną, raczej odnawiają się jak księżyc.

Bardzo wiele książek należy przeczytać po to, aby sobie uświadomić, jak mało się wie.

Każda książka jest zawsze tylko książką; (…) wszystkie słowa są zawsze tylko słowami, nigdy nie są tym, co – z mniejszym lub większym popisem – usiłują opisać.

Ogromne jest bohaterstwo tego człowieka, który, nie zaznawszy łaski, nie odszedł od Boga i niesie krzyż cięższy od innych – krzyż duchowej ciemności.

Krzyż wbity na Golgocie tego nie wybawi, kto sam na sercu swoim krzyża nie wystawi.

Kruk krukowi oka nie wykole, ale lubi, gdy to ktoś inny robi.

Krzywdy powinno się wyrządzać wszystkie naraz, aby krócej doznawane, tym samym mniej krzywdziły, natomiast dobrodziejstwa świadczyć trzeba to trosze, by lepiej smakowały.