Cytaty Josepha Conrada

Nawet skrajny żal może się ostatecznie rozładować w przemocy, częściej jednak przybiera postać apatii…

W kłamstwie jest ślad śmierci, podmuch grobu, […]. Budzi we mnie odrazę i obrzydzenie, jak smak zgnilizny w ustach.

Mój Boże! Już ten świat tak jest urządzony, że jednemu wolno ukraść koniczka, a drugi nawet nie może popatrzeć na rzemyczek.

Nie da się przekazać smaku życia na jakimkolwiek etapie swojej egzystencji, tego, co tworzyło jego prawdę, jego znaczenie, tej subtelnej i przenikliwej esencji. To niemożliwe.

Opowieści marynarzy są proste i bezpośrednie, cały ich sens mieści się w skorupce orzecha.

Zmagałem się ze śmiercią. A jest to najmniej pasjonujący pojedynek, jaki można sobie wyobrazić. Odbywa się w nieuchwytnej szarości: nic pod nogami, nic wokoło, nie ma widzów, chrzęstu oręża, chwały, nie ma wielkiej woli zwycięstwa, wielkiego strachu przed porażką, tylko niezdrowa atmosfera letniego sceptycyzmu, z maleńką wiarą we własne prawa i mniejszą jeszcze w prawa przeciwnika.

Nadzieję można mieć najwyżej na to, że zyska się nieco wiedzy o sobie samym, wiedzy, która przychodzi zbyt późno, jako plon niewygasłych żalów.

Umysł ludzki zdolny jest do wszystkiego – bo jest w nim wszystko, cała przeszłość i cała przyszłość.