Cytaty Victora Marie Hugo

Melancholia to szczęście bycia smutnym.

Bądź jak ptak, który, gdy siada na gałęzi zbyt kruchej, czuje, jak spada, lecz śpiewa dalej, bo wie, że ma skrzydła.

Głupcem wolno być każdemu, ale pod jednym warunkiem: żeby nie dawał złego przykładu.

Kobieta, która ma jednego kochanka jest aniołem, która ma dwóch jest potworem, która ma trzech jest kobietą.

Powodzenie, ten sobowtór talentu, potrafi omamić nawet historię.

Zrobić karierę – oto nauka, którą z góry, kropla po kropli, sączy nam zepsucie.

Miłość nawet wśród swoich smutków, sama w sobie jest pociechą.

Nic nie tworzy przyszłości tak, jak marzenia. Utopia dziś, krew i kości jutro.

Na pewnym szczeblu nędzy panuje swego rodzaju upiorna obojętność i na istoty ludzkie patrzy się jak na larwy. Człowiek dla swoich najbliższych jest często tylko niewyraźną postacią cienia, ledwo majaczącą na mglistym tle życia i łatwo wchłanianą przez niewidzialne.

Na pewnym szczeblu nędzy człowiek w swym odrętwieniu nie złorzeczy już złu i nie dziękuje za dobroć.

Jeśli jesteś kamieniem – bądź magnesem; jeśli jesteś rośliną – bądź czułkiem; jeśli jesteś człowiekiem – bądź miłością.

U kresu życia – umrzeć znaczy odejść, u początku życia – odejść znaczy umrzeć.