Cóż jest weselszego jesienią tego roku niż kominek na otwartym powietrzu? Czy słyszysz te ciche ćwierkanie i ćwierkanie dochodzące z tego kawałka jabłoni? To są duchy rudzików i błękitnych ptaków, które śpiewały na gałęzi, gdy kwitła zeszłej wiosny. Latem całe ich stada fruwają po drzewach owocowych pod oknem, więc mam cały rok śpiew ptaków.
To, co jest piękne, nigdy nie umiera,
ale przechodzi w inne piękno,
gwiezdny pył, morską pianę lub skrzydlate powietrze.
Po rozpadzie burzy, pogoda składa przysięgę i podpisuje ją tęczą.
Wolę, aby coś zostało zasugerowane, a nie pełne. Kiedy podamy każdy szczegół, umysł odpoczywa zadowolony, a wyobraźnia traci chęć używania własnych skrzydeł.
Mieszkańcy morza są na ogół przesądni ; żeglarze zawsze są. W nieskończonej przestrzeni nieba i wody jest coś, co rozszerza wyobraźnię.
To tylko twój zwykły późny ptaszek, który w tych rzadkich odstępach czasu, kiedy wstaje, by łowić ryby, w pełni czuje smak natury. Wnosi dziewicze emocje i nienasycone oczy do iskrzącej świeżości ziemi, strumienia i nieba.