Cytaty o czasie

Z miłością jest jak z kwiatem, pozwól mu zakwitnąć.

Czas wszystko na jaw wydobywa.

Człowiek ma czas tylko na to, aby być maszyną.

Ludzki czas nie toczy się po kręgu, ale biegnie naprzód po linii prostej. To jest powód, dla którego człowiek nie może być szczęśliwy, ponieważ szczęście jest pragnieniem powtarzalności.

Idą czasy, których znamieniem będzie wyścig pracy, jak przedtem był wyścig żelaza, jak przedtem był wyścig krwi.

W niewiedzy, że się istnieje jest wyzwolenie od czasu i śmierci.

Czas biegnie zazdrosny o słowa.

Ludzie najczęściej uciekają przed swymi zmartwieniami w przyszłość. Wyobrażają sobie na drodze czasu linię, poza którą ich dzisiejsze zmartwienie przestaje istnieć.

W niewiedzy, że się istnieje jest wyzwolenie od czasu i śmierci.

Czas przynosi radę. Należy oczekiwać jej cierpliwie. Bywa, że trzeba zawierzyć chwili.

Pokora jest pewnym stosunkiem duszy do czasu. To zgoda na czekanie.

Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu.

Zegar nie bije dla tych, co szczęśliwi!

Aniołem człowieka jest czas.

Czas przyspiesza z biegiem lat w pewnej funkcji stałej.

Lecz ucieka tymczasem, ucieka niepowrotnie czas. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus. (łac.)

Nikt nie podjąłby się zrobienia najprostszego zegara odmierzającego tylko godziny, a każdy podejmie się tworzenia praw regulujących wszystkie stosunki ludzkie.

Potrzeba dwóch lat, by nauczyć się mówić, pięćdziesięciu – by nauczyć się milczeć.

Czas wszystko odkryje, czas złym jest powiernikiem.

Nie wierzcie zegarom – czas wymyślił je dla zabawy.

Dwie rzeczy nie dadzą się sprowadzić do żadnego racjonalizmu: czas i piękno. Od nich należy zaczynać.

Przysięgam wam, że płynie czas! Że płynie czas i zabija rany!

Jeszcze zdążymy w dżungli ludzkości siebie odnaleźć, Tęskność zawrotna przybliża nas. Zbiegną się wreszcie tory sieroce naszych dwu planet, Cudnie spokrewnią się ciała nam.

Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów.

Czas jest poza nami i przed nami, przy nas go nie ma.