Cytaty o smutku

Czyż nie jest prawdziwie szlachetny ten, kto się nie smuci, choć się na nim ludzie nie poznali?

Smutek był formą, a szczęście treścią. Szczęście wypełniało przestrzeń smutku.

Radość trzeba znosić tak samo jak smutek.

Cierniem jesteś w mej koronie, w mym uśmiechu – smugą smutku, czy ja kiedyś cię dogonię, chociaż idziesz pomalutku?

Chór aniołów śpiewał z nieb czeluści, Rozjarzyło się niebo ogromnie. Ojca spytał: Czemuś mnie opuścił? A do Matki wyrzekł: Nie płacz po mnie.

W jesieni lustrze bladym zastygnie strużka łez, i przyjdę, przyjdę do siebie… Lecz gdzie to? Gdzie to jest?

Serce w piersi zamiera, w oczach błyskawice… Przez chude, atramentem powalana palce Łzy spływają na książki pożółkłe stronice.