Cytaty Talesa z Miletu

Cnota zbawia tego, który jej nie unika.

Człowieka ocenia się wedle pieniędzy: nikt, kto biedny, nie cieszy się szacunkiem.

Dla cierpiącego fizycznie potrzebny jest lekarz, dla cierpiącego psychicznie – przyjaciel.

Dlaczego nie mam dzieci? Z miłości do dzieci!

Dobroć jest jak rosa, która poi spragnionych.

Dusza człowieka jest odzwierciedleniem nieskażonej, czystej wody.

Gadulstwo nigdy nie zwiastuje rozumnej myśli.

Jak ty rodzicom, tak dzieci tobie.

Kropla drąży skałę.

Księżyc pożycza światło od słońca.

Lekarstwem dla chorej duszy jest dobre słowo.

Ludzi jest wielu, mędrców mało.

Nadzieją w ostatniej godzinie jest dla człowieka myśl, że więcej nie będzie musiał się narodzić.

Najdziwniejszą rzeczą, jaką w życiu widziałem, był stary tyran.

Najsilniejszą rzeczą jest konieczność, wszystkim bowiem rządzi.

Najtrudniej poznać samego siebie.

Największą mądrością jest czas, wszystko ujawni.

Niczym się nie różni śmierć od życia.

Nie jest możliwe – wyrwać się z życia w spokoju ducha.

Nie mów nikomu, co się dzieje w domu.

Nie warto patrzeć na wieki przyszłe.

Niejeden władca, kiedy zamknie oczy, widzi jedynie ciemność swojej własnej duszy.

Nieszczęśliwy człowiek ratuje się nadzieją.

Nieszczęśliwy ten, kto poniechał nadziei.