Znani politycy, pisarze, aktorzy, czy też inne znakomite osobistości naszego świata wypowiadają ważne słowa. Są one motywujące lub skłaniające do refleksji. Nie przypadkowo osiągnęli oni sukces i rozpoznawalność. Jedną z takich osób jest polski poeta Leopold Staff.
Cytaty Leopolda Staffa mogą być dla wielu osób inspirujące i dające do myślenia. Można je umieścić na kartce z życzeniami, gratulacjami, czy gdziekolwiek indziej. Cytaty Staffa możesz również wysłać bliskiej osobie przy użyciu komunikatora jak Messenger, Whatsapp, Instagram, czy Telegram. Oczywiście cytat możesz ustawić na swoim profilu w dowolnym portalu społecznościowym.
Sprawdź koniecznie zbiór cytatów Leopolda Staffa, które zebraliśmy dla Ciebie w jednym miejscu. Wybierz jeden z nich i zrób z nim co tylko chcesz.
Cytaty Leopolda Staffa
Zostanie po mnie pusty pokój I małomówna, cicha sława.
Teraz budując zacznę od dymu z komina.
O, życie moje! Bądź mi święte i olbrzymie!
Niedziela, święto miejskiej melancholii.
Najgłębszy smutek szczęścia, że wszystko przemija.
To, czego się nie widzi, istnieje przede wszystkim.
Śmierci tak potrzeba uczyć się jak życia.
Po minionych złych deszczach i burzy Powracają burze i złe deszcze Ale ciągle nadzieja mi wróży, Że to, czego czekam, przyjdzie jeszcze.
Nie widzą Ciebie moje oczy, Nie słyszą Ciebie moje uszy; A jesteś światłem w mej pomroczy. A jesteś śpiewem w mojej duszy.
Kwiaty na to są, ażeby więdły, ale serca są, aby kochały.
***
Kto szuka Cię, już znalazł Ciebie; Już Cię ma, komu Ciebie trzeba; Kto tęskni w niebo Twe, jest w niebie; Kto głodny go, je z Twego chleba.
Kochaj cierń co dolega i kamień co nuży. Jakże ci słodki będzie kiedyś kres podróży.
Każdy z nas jest Odysem co wraca do swej Itaki.
Im bardziej uszlachetniasz swe serce, tym oblicze twej sztuki bardziej prawe.
Dość się weseli serce, gdy daje i sobą się dzieli.
Kto mówił, że chwilą jest mniej niż sto lat?
Kochać i tracić, pragnąć i żałować, Padać boleśnie i znów się podnosić, Krzyczeć tęsknocie precz i błagać prowadź Oto jest życie: nic, a jakże dosyć…
Jedyna godna rzecz na świecie: twórczość, A szczyt twórczości to tworzenie siebie.
Głupiec głupotę kosi, mędrzec – mądrość. Każdy znajduje to, czego mu trzeba.
Czytam historię I widzę, coś zrobił Przez tysiąclecia, Człowiecze! Zabijałeś, mordowałeś l wciąż przemyśliwasz, Jakby to robić lepiej. Zastanawiam się, czyś godzien, Aby cię pisać przez wielkie C.
