Cytaty Salvadora Dali’ego

Tylko idioci mówią prawdę. Ja jestem inteligentny, więc nie mówię prawdy.

Posadziłem brzydotę na kolanach i prawie od razu się zmęczyłem.

Piękno jest tylko sumą świadomości naszych zboczeń.

Nie staraj się być nowoczesny. To jedyna rzecz, która – cokolwiek byś nie uczynił – niestety cię nie ominie.

Uważam, że najrozkoszniejsza wolność, jaką cieszy się człowiek na Ziemi, polega na tym, że może żyć, jeśli tylko tego pragnie, nie potrzebując pracować.

Różnica między prawdziwymi a zafałszowanymi wspomnieniami jest taka, jak w przypadku biżuterii: to fałszywe klejnoty wyglądają na prawdziwe, bardziej błyszczą.

Podstawą wszelkich zwycięstw jest strój.

Nie obawiaj się doskonałości. Nigdy jej nie osiągniesz!

Najważniejszym posłannictwem człowieka na Ziemi jest nasycenie wszystkiego pierwiastkiem duchowym.

Lubię laski, bo są symbolem niemocy. Tylko wielcy ludzie zdają sobie sprawę z tego, że sensacyjne osiągnięcia cechuje niemoc.

Sardele, które przeżuwam, mają w sobie coś z ognia, jakim płonę. W moim ciele mieszka geniusz. Zmusza mnie to do zwracania bacznej uwagi na rozkosze stołu; poddaję się więc przymusowi…

Picasso jest malarzem. Ja również. Picasso jest Hiszpanem. Ja również. Picasso jest komunistą. Ja też nie.

Kandinsky? To rzecz nieunikniona: nigdy nie będzie rosyjskiego malarza. Kandinsky mógłby co najwyżej wyrabiać cudowne, zdobione emalią komórkową rączki do lasek.

Breton: jakże wiele nieustępliwości, by spaść z tak małej wysokości!

Kiedy umiera jakaś bardzo ważna lub nawet nie tak ważna osoba, doznaję gwałtownego, osobliwego, a zarazem kojącego uczucia, że ów zmarły całkowicie zasymilował się ze światem Dalego, gdyż odtąd czuwać…

Można nie jeść w ogóle, ale nie można jeść źle.

Piero della Francesca: triumf monarchii absolutnej i niewinności.

Matisse: triumf mieszczańskiego gustu i ludzkiej zbieraniny.

Éluard: jakże wiele zamieszania, by pozostać tak czystym.