Cytaty Marii Dąbrowskiej

Za silna dawka pobożności jest niebezpieczna.

Wartość Polaka mierzy się stosunkiem do tego, co polskie nie jest.

Tych rzeczy najlepszych – serca, które nas kocha, słońca, które nam świeci – i tak na własność mieć nie podobna.

Tracić siebie dla drugich to jest właśnie odnajdywać siebie.

Zwalczyć samemu pokusę może się wydawać zwycięstwem, lecz świadomość, że ktoś nie uległ pokusie, którą myśmy byli dla niego, boli jak niepowetowana porażka.

Za każdym Don Kichotem wszczynającym awantury idzie zawsze Sanczo Pansa, który je wykorzystuje.

W życiu bywają noce i bywają dni powszednie, a czasem bywają też niedziele. Rzadziej się to zdarza niż w kalendarzu.

Trochę sukcesu przydaje się nawet ludziom najmniej dbającym o sławę.

To, co wiecznie, zawodzi, wiecznie też jest przedmiotem nadziei.

Rewolucje zaczynają się nie od dołu, jak to się mniema powszechnie, ale od góry.

Odwaga cywilna jest w Polsce rzadsza jak skłonność do natychmiastowego umierania.

Niejeden walczy z przemocą nie dlatego, że jej nienawidzi, ale dlatego, że ją kocha. Tylko że w najcenniejszej skrytce duszy sam jeden czuje się uprawniony do jej wywierania.

Nie ma innego zaklęcia na szczęście – jak tylko umieć i lubić pracować.

Miłość fałszuje obraz świata. Ukazuje go dobrym pomimo wszystko.

Śmiech, sen i nadzieja – to 3 rzeczy nam dane po to, aby osłodzić przykrości życia.

Pismo i sztuka to jedyni świadkowie naszych czasów.

Niemożność porozumienia się z drugim człowiekiem jest jedną z największych mąk życia na ziemi.

Nie masz innej radości prócz tej, że życie się toczy, lecz ta właśnie wystarczy, by żyć.

Najszczęśliwsze, z czystej miłości małżeństwo zawiera tyle samo niedoli, ile chwil szczęścia bywa w najbardziej chłodnym związku.