Cytaty o duchu

I możesz najwyżej potem wpaść na chwilę do swoich bliskich w stanie lotnym przezroczystym.

Szczęście jest stanem ducha, a więc nie może być trwałe.

Źle mnie w złych ludzi tłumie, Płaczę, a oni szydzą; Mówię, nikt nie rozumie; Widzę, oni nie widzą!

Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi… tej ziemi!

Wyższym duchom apetyty fizyczne wydają się rodzajem głupoty.

Ciało nasze poddane jest niebu, niebo poddane duchowi

Bez serc, bez ducha, to szkieletów ludy; Młodości! dodaj mi skrzydła! Niech nad martwym wzlecę światem W rajską dziedzinę ułudy

Nasz naród jak lawa, Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa, Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.

Nigdy nie tracę ducha. Zawsze spędzam czas na malowaniu.

Bo własne tylko upodlenie ducha Ugina wolnych szyję do łańcucha.

Duchowa doskonałość jest lepsza od fizycznej.

Śmiał się jedynie w duchu, i to Ustaw.

Duch rodzi się z imitacji ducha i pisarz musi udawać pisarza, aby w końcu zostać pisarzem.

Przyszłość albowiem zdobywają te trzy rzeczy: duch, cierpliwość i dopełnienie – ale wcale nie krew: to bajka.

Duch czysty jest czystą głupotą: odliczmy system nerwowy i zmysły, „doczesną powłokę”, a pominiemy w rachunku siebie – nic więcej!

Czym sen dla ciała, tym przyjaźń dla ducha – odświeża siły.

Idealiści pragną materializacji duchów.