Cytaty z książki Zbrodnia i kara

Nie trzeba róść, gdzie nas nie posiano.

Są granice, których przekroczenie jest niebezpieczne: przekroczywszy je bowiem, wrócić już niepodobna.

Kto sumienie posiada, niech cierpi, skoro zdał sobie sprawę z pomyłki. Będzie mu to karą – obok katorgi.

Człowiek to rozumny, jednak na to, by rozumnie postępować – sam rozum nie wystarcza.

Stań się słońcem, a wszyscy cię zobaczą.