Cytaty Ivo Andrića

Czas nuży i męczy tylko tych, co żyją zajęci jedynie błahymi troskami.

Świat zwykł po niebiosa wychwalać ludzi przyzwoitych i hojnych i tylko dlatego, że na ich zgubie żeruje.

Co nie boli, to nie życie; co nie przemija, to nie szczęście.

Pisarz powinien być milczący, jak milcząca jest jego książka na półce.

Dzieci często bywają tak okrutne w słowach, jak dorośli jedynie w myślach pozwalają sobie na to.

Co nie boli, to nie życie, co nie przemija, to nie szczęście.

Kto się boi, nie wiedząc właściwie czego, podwójnie się boi.

Skąpstwo jest jedna z tych namiętności, które z czasem pociągają za sobą brud fizyczny.

Piękno kosztuje, jest szalenie drogie, a złudne i zmienne. Nie ma większego marnotrawstwa ani też większej iluzji.

W zasadzie pragniemy tylko jednego: prawdy. Uwolnić się od zgiełku słów, przebić się przez schematy obrazów i dojść do prawdy.

Piękno – to złudzenie i pułapka na drodze człowieka, jedno z nie dających się objaśnić przekleństw jego istnienia.