Cytaty Sørena Kierkegaarda

Kiedy moja modlitwa stała się bardziej skupiona i wewnętrzna, to miałem coraz mniej do powiedzenia. W końcu zamilkłem.

Życie można zrozumieć, patrząc nań tylko wstecz. Żyć jednak trzeba naprzód.

Modlitwa nie zmienia postanowień Boga, ale zmienia tego, kto się modli.

Tłum jest nieprawdą. Prawda jest zawsze w mniejszości.

Najbardziej charakterystyczną cechą tłumu jest „czcza gadanina”.

Najsilniejszy jest zawsze ten, kto umie złożyć dłonie do modlitwy.

Nie szukaj sprawiedliwości… Można być wolnym, nosząc kajdany.

Mieć nadzieję znaczy oczekiwać, ze dobro jest możliwe.

Możliwości są bardziej przerażające niż rzeczywistość.

Kto ucieka w przyszłość jest tchórzem, kto w przeszłość – hedonistą, a tylko ten, kto trwa przy teraźniejszości, kto chce ją powtarzać, ten jest prawdziwym człowiekem.

Jeżeli nie istnieje żadna wieczna świadomość w człowieku, jeżeli na dnie wszystkiego czai się tylko dziko działająca moc, która kłębiąc się w wirze ciemnych namiętności zrodziła wszystko to, co było wielkie, i to, co nie miało żadnego znaczenia, jeżeli pustka bezdenna i nigdy nie nasycona kryje się pod wszystkim, czymże innym staje się życie, jeśli nie rozpaczą? Jeżeli tak jest, jeżeli nie ma żadnych świętych więzów łączących ludzkość, jeżeli pokolenie za pokoleniem powstaje jak liście w puszczy, jeżeli jedno pokolenie przychodzi na zmianę drugiemu, jak następują po sobie śpiewy ptaków w lesie, jeżeli pokolenia mijają, idąc przez życie jak okręt po morzu, jak wicher na pustyni, jak bezmyślne i bezowocne działanie, jeżeli wieczne zapomnienie zawsze czyha na swą zdobycz i nie ma rzeczy, która by była dość silna, aby wyzwoliła od tego? Jakże puste i beznadziejne wydaje się życie!