I staję do walki, tak jak poprzednio, z głównym złem państwa: panowaniem rozwydrzonych partyj i stronnictw nad Polską, zapominaniem o imponderabiliach, a pamiętaniem tylko o groszu i korzyści.
Europa to jest Wielki Marsz. Marsz od rewolucji do rewolucji, od walki do walki, wciąż naprzód.
Kto mieczem wojuje ten od miecza ginie. Kto miecz odkłada – umiera na krzyżu.
Kiedy walczysz w słusznej sprawie, ludzie wydają się wyskakiwać, zupełnie jak ty, prosto z chodnika.
Każda walka zawsze boli.
Każdy z was, młodzi przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować. Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte. Utrzymać i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych.
Mała odwaga walczy z przeciwnymi zamiarami, wielka odwaga walczy z faktami dokonanymi, z którymi większość ludzi się godzi.
Rzeczą człowieka jest walczyć, a rzeczą nieba – dać zwycięstwo.
Nie wygrywa wielkiej batalii ten, kto poprzestanie na prostocie lwa. Trzeba być do tego na równi lwem i lisem, który wyczuwa sieć.
Macie bowiem wiedzieć, że są dwa sposoby walczenia… trzeba być lisem i lwem.
Podejmując walkę z żywiołem, pokonuje słabość swych mięśni, zwycięża w zmaganiach z ogromną rybą i morzem.
Z walki ludu z wyższymi klasami pochodzą wszystkie prawa wydane w interesie wolności.