Cytaty Khalila Gibrana

Przyjacielu mój, nie jestem tym na kogo wyglądam. To co widać jest tylko przebraniem – misternie utkaną szatą chroniącą mnie przed twoimi pytaniami, a ciebie od mojej nieuwagi.

Bowiem ci, którzy nas rozumieją, biorą w niewolę część nas samych.

Dlaczego tu jestem, Boże zagubionych dusz, Boże sam zagubiony pośród innych bogów?

Zeszłej nocy wymyśliłem nową przyjemność i gdy wypróbowałem ją po raz pierwszy, anioł i diabeł rzucili się pędem w stronę mojego domu. Spotkali się na progu i wszczęli bójkę o moją świeżo wymyśloną przyjemność. Jeden krzyczał: „To grzech!”, drugi zaś: „To cnota!”.

Smutek to ściana między dwoma ogrodami.

Czymże jest śmierć? To nagość nasza wiatrem smagana i znikająca w promieniach słońca.

Dobrze jest dawać, kiedy o to proszą, ale jeszcze lepiej dawać tym, co nie proszą, pojmując ich pragnienie.

Dziwne, że pożądanie określonych przyjemności jest częścią mego cierpienia.

Poczucie humoru jest poczuciem proporcji.

Piękno to życie, gdy odsłoni swą najświętszą twarz.
Lecz myśmy sami tym życiem i my zasłoną.
Piękno to wieczność, co siebie sama w zwierciadle ogląda.
Lecz myśmy sami wiecznością i my – zwierciadłem.