Cytaty Artura Schopenhauera

Doniosłość teraźniejszości rzadko jest natychmiast rozpoznana; następuje to dopiero o wiele później.

Czas przyspiesza z biegiem lat w pewnej funkcji stałej.

Dziewięć dziesiątych naszego szczęścia polega na zdrowiu. Zdrowy żebrak jest szczęśliwszy niż chory król.

Jedynym mężczyzną, który nie może żyć bez kobiet, jest ginekolog.

Gdyby cierpienie nie było najbliższym i bezpośrednim celem naszego życia, egzystencja nasza byłaby zupełnie bezsensowna.

Dobry styl polega głównie na tym, że ma się coś do powiedzenia.

Czego twój wróg nie powinien wiedzieć, nie mów przyjacielowi.

Człowiek przeniósł wszystkie cierpienia i męki do piekła, dla nieba nie pozostało już nic poza nudą.

Grzeczność jest dla człowieka tym, czym ciepło dla wosku.

Każde pożegnanie ma coś ze śmierci, każde ponowne spotkanie – coś ze zmartwychwstania.

Lekarz zna choroby człowieka, adwokat jego złe działania, a kapłan jego potrzeby.

Nieustanne starania obliczone na usunięcie cierpienia nie dają nic poza zmianą jego postaci.

Im doskonalszy jest przejaw woli, tym bardziej jawne staje się też cierpienie.

Piękno jest otwartym listem polecającym, który z góry zdobywa dla nas serca.

Każdy człowiek potrzebuje stale nawet pewnej ilości trosk, cierpień lub biedy, tak jak okręt potrzebuje balastu, by płynąć prosto i równo.

Ludzie mają prawo być głupimi.

Na świecie ma się do wyboru tylko samotność albo pospolitość.

Co ludzie zwykle nazywają swym losem, jest przeważnie ich własną głupotą.

Etyka i moralność nie zależą od takiej czy innej religii. To tylko religie przywłaszczają sobie pewne pojęcia moralne, obowiązujące w danym środowisku: sankcjonują je i głoszą.