Cytaty Franza Kafki

Jedną z najbardziej skutecznych pokus zła jest wezwanie do walki.

Wina sama przyciąga sąd.

Istnieje cel, lecz nie ma drogi; co nazywamy drogą jest ciągłym wahaniem.

Zrozumieć szczęście to jakby zrozumieć, że grunt, na którym stoisz, nie może być szerszy od dwóch stóp, które go pokrywają.

Twórczość jest zawsze tylko ekspedycją w kierunku prawdy.

Świat jest zły i jeszcze mu się to ułatwia.

Miłość jest prosta jak pojazd. Problemy sprawiają dopiero kierowca, pasażerowie i droga.

Nie marnuj czasu na poszukiwanie przeszkody – być może nie istnieje.

W każdym razie przychodzą ciężkie godziny, każdy je przeżywa, gdy się wydaje, że nic się nie osiągnęło, że tylko od początku przeznaczone do wygrania procesy kończą się dobrze, co by się i tak bez niczyjej pomocy stało, podczas gdy wszystkie inne przegrywa się mimo całego trudu, mimo wszystkich zabiegów, wszystkich drobnych pozornych sukcesów, które sprawiały taką radość. Potem wszystko już wydaje się człowiekowi niepewne i nie miałoby się nawet odwagi zaprzeczyć, gdyby ktoś zapytał, czy procesów o dobrym z natury swej przebiegu nie sprowadziło się na bezdroża właśnie przez własną interwencję.

Czekanie nie jest bezcelowe, bezcelowe jest tylko samodzielne wtrącanie się.

Oskarżeni są właśnie piękni. Nie może ich upiększać wina, bo nie wszyscy są przecież winni, nie może też czynić ich już teraz tak pięknymi słuszna kara, bo przecież nie wszyscy są karani – może to więc polegać tylko na wdrożonym przeciw nim postępowaniu, to ono wyciska na nich jakieś piętno. W każdym razie są między pięknymi także wyjątkowo piękni. Ale piękni są wszyscy…

Sąd niczego od ciebie nie chce. Przyjmuje cię, gdy przychodzisz, wypuszcza, gdy odchodzisz.

Słuszna droga idzie po linie, która nie jest rozpięta wysoko, ale tuż nad ziemią. Ludzie, zdaje się, więcej się o nią potykają, niż po niej chodzą.