Cytaty Wilbura Smitha

Ból to zaledwie jeszcze jeden przeciwnik, któremu należy stawić czoło i go pokonać.

Człowiek ma dość wrogów wśród ludzi, by nie musiał szukać ich wśród bogów.

Jest więc oczywiście jasna, radosna [krew], która, gdy wypuszczona cięciem skalpela lub katowskiego topora, tryska regularnym strumieniem – to krew pogodnych myśli i szlachetnych uczuć, to krew miłości i łagodności. Oprócz niej jest i ciemniejsza, ponura, płynąca bez wigoru i rozbrykanej wesołości tej pierwszej – to krew gniewu i smutku, melancholijnych myśli i złych uczynków.

Ptaki leżały mi na dłoni drobne i lekkie, ich efektownego upierzenia nie zdołała przyćmić śmierć.

Jakże piękna i nieśmiertelna jest twoja miłość, skoro nie chcesz nawet o nią walczyć?

To dziwny paradoks, że człowiek obdarzony zbyt wieloma talentami może je wszystkie zniszczyć, nie rozwijając ani jednego do końca.

Wojna to gra starców z życiem młodych.

Jeśli muszę umrzeć, najlepiej to zrobić, zanim zobaczę wszystko, co kocham, ziemię, zwierzęta, ludzi, wszystko to zniszczone.