Cytaty Trumana Capote

Człowiek jest niczym, cieniem wchłanianym przez cień.

W dzisiejszych czasach poranna utopia staje się rzeczywistością popołudnia.

Towarzyskość jest wrogiem sztuki. Kiedy pracuję, muszę odseparować się od ludzi. Jestem jak zawodowy bokser, który trenuje. Usuwam z życia wszystko, co nie jest pracą.

Moim zdaniem książka powinna być niczym ziarno, które sieje autor, a czytelnik wyhodowuje z niej kwiat.

Jeśli chcesz być pisarzem, jeśli naprawdę pragniesz się temu poświęcić, musisz koniecznie, ale to absolutnie koniecznie nauczyć się samotności. Nie można tego uniknąć. Musisz być sam.

Lepiej jest patrzeć na niebo niż w nim żyć. To straszne miejsce, takie nieuchwytne. Takie miejsce, gdzie uderza piorun i wszystko znika.

Liść, czy garść ziarna… zacznij od tego, naucz się trochę, co to jest kochać. (…) Najpierw liście, krople deszczu, a potem kogoś, kto przyjmie to, czego cię liść nauczył, co dojrzało od kropli deszczu. Jasne, niełatwa to sprawa, może trzeba na to całego życia, ja swoje temu poświęciłem i nie zdołałem się nauczyć. Wiem tylko, jak wielką prawdą jest, że miłość to łańcuch miłości, tak jak przyroda to łańcuch życia.