Cytaty Henriego Bergsona

U istoty świadomej nie ma nigdy dwóch chwil identycznych.

Trwanie – to ciągły postęp przeszłości, która wgryza się w przyszłość i nabrzmiewa idąc naprzód.

Od wieków pojawiają się ludzie, których zadanie polega na tym, aby widzieć i ukazywać nam to, czego nie dostrzegamy w sposób naturalny. Ludźmi tymi są artyści.

Nasz ból przedłuża się i zwiększa nieskończenie na skutek refleksji, jakiej nad nim dokonujemy.

Wszystkie drogi dobra i prawdy prowadzą do Ewangelii.

Trzeba działać jak człowiek myślący, trzeba myśleć jak człowiek czynu.

Sztuka pisarza polega przede wszystkim na tym, abyśmy czytając go, zapominali, że posługuje się on słowami.

Punkt spotkania woli człowieka i woli Boga jest właśnie tym, co nazywamy materią.

Poznanie docierające do istoty rzeczy operuje intuicją.

Materia – to język, którym Bóg do nas mówi.

Istnieć znaczy zmieniać się, zmieniać się to dojrzewać, dojrzewać zaś to nieskończenie zmieniać siebie samego.

Gdybyśmy mogli odrzucić wszelką pychę, gdybyśmy, chcąc zdefiniować nasz gatunek, trzymali się ściśle tego, co jest niezmienną cechą człowieka i jego inteligencji, jaka ujawnia się w okresach historycznych oraz prehistorycznych,…

Człowiek winien dać tyleż wysiłku w upraszczanie swego życia, ile go daje w komplikowanie.

Cierpienie jest rzeczywistością straszną i czymś nieznośnym jest taki optymizm, który zło definiuje a priori jako mniejsze dobro.

Istnieje co najmniej jedna rzeczywistość, którą ujmujemy wszyscy od wewnątrz, za pomocą intuicji, a nie zwykłej analizy.

Inteligencje charakteryzuje niepojmowanie życia.

Gdy się całe życie poświęciło na szukanie prawdy, spostrzega się, że lepiej by było użyć je na czynienie dobrze.

Dusza ludzka jest częściowo zjednoczona z Bogiem, a częściowo niezależna.

Czasami cierpimy, dlatego, że mamy zbyt wyszukane upodobania i sztuczne potrzeby.