Dla mnie kluczową sprawą jest rozwój techniki, który umożliwiłby transport znacznej liczby ludzi i dużych ładunków na Marsa. Wyobrażam sobie kolonię na Czerwonej Planecie liczącą 80 tys. mieszkańców. (…) Ale oczywiście przez cały ten czas musimy płacić rachunki.
Fajnie byłoby umrzeć na Marsie, byle nie rozbić się przy podejściu do lądowania.
Myśl, jak wszystko zrobić lepiej, i poprawiaj sam siebie.
Nie musimy się spieszyć, ludzkość nie jest skazana na natychmiastową zagładę, nie sądzę, żeby koniec był bliski. Uważam jednak, że istnieje ryzyko groźnych wydarzeń. To trochę jak wykupienie polisy ubezpieczeniowej na samochód lub na życie. Człowiek nie robi tego dlatego, że jest przekonany, iż umrze następnego dnia, ale dlatego, że tak się może zdarzyć.
Większość ludzi nie docenia wagi zagrożenia. Proces topnienia lodowców postępuje bardzo wyraźnie. Planeta podgrzewa się jak garnek. Jedynym istotnym przeciwdziałaniem jest nałożenie podatku od węgla.
Na Marsie możesz zapoczątkować samowystarczalną cywilizację i rozwinąć ją w coś naprawdę dużego.
Jeśli coś się nie psuje, nie jesteś wystarczająco innowacyjny. Porażka jest tutaj opcją.
Nie zabijaj tego, czego nienawidzisz
Zachowaj to, co kochasz