Cytaty Blaise’a Pascala

Zwycięstwo kocha troskę.

Wielkość człowieka jest wielka w tym, że zna on swoją nędzę. Drzewo nie zna swojej nędzy.

Wcale nie jest pewne, że wszystko jest niepewne.

Serce ma swoje racje, których rozum nie zna.

Nie mogąc znaleźć sprawiedliwości znaleziono siłę.

Ludzie są tak nieodzownie szaleni, że nie być szalonym znaczyłoby być szalonym innym rodzajem szaleństwa.

Wszystkie dobre maksymy istnieją w świecie; chybia się tylko w ich stosowaniu.

W każdym człowieku jest przepaść, którą można wypełnić jedynie Bogiem.

Sympatia lub nienawiść odmieniają twarz sprawiedliwości.

Pytają czy trzeba kochać. O to nie należy pytać, to trzeba czuć.

Poganie nie znają Boga, ale kochają tylko przyrodę; Żydzi znają prawdziwego Boga oraz kochają przyrodę; chrześcijanie znają prawdziwego Boga, ale nie kochają przyrody.

Należy przyznać, że szczęście w tym życiu opiera się na nadziei nowego i zupełnie innego życia; jest się szczęśliwym wtedy, gdy bliskie jest uobecnienie tej nadziei.

My nigdy nie żyjemy, ale ciągle mamy nadzieję na coś, co można by nazwać prawdziwym życiem. I tak, ciągle spodziewając się szczęścia, z konieczności wynika, że nigdy nie jesteśmy szczęśliwi.

Przypadkowe odkrycia zdarzają się tylko umysłom przygotowanym.

Opinia większości jest opinią najmniej zdolnych.

Niewiele byłoby przyjaźni, gdyby każdy wiedział, co przyjaciel o nim mówi, kiedy go nie ma.

Największą karą czyśćca jest niepewność sądu.

List ten jest dłuższy jedynie dzięki temu, iż nie miałem czasu napisać go krócej.

Kpić z filozofii to filozofować naprawdę.