Cytaty Antoniego Kępińskiego

Dzieci często łatwiej znajdują wspólny język z dziadkami niż z rodzicami.

Dziecko patrzy na dorosłych w górę, wskutek czego ich obraz jest wyolbrzymiony.

Już w starożytności zwracano uwagę na pokrewieństwo między geniuszem a chorym psychicznie.

Każde środowisko jest dobre i złe zarazem.

Każdy ma w sobie coś z anioła i diabła zarazem.

Nie mogąc dojść do celu, zaprzecza się jego istnieniu.

Nie można swej przeszłości wyciąć, jak wycina się nieudany kadr filmu.

Nie zawsze ten, kto ma wysoką pozycję społeczną, jest rzeczywiście społeczeństwu potrzebny.

Psychiatra szuka odpowiedzi na pytanie, jaki jest człowiek naprawdę, co kryje się pod maską jego mimiki, gestów i słów.

Człowiek nigdy nie wie, jaki jest naprawdę, zmienia własne zdanie o sobie, raz siebie kocha, a raz nienawidzi.

Przez całe życie człowiek uczy się sztuki rezygnacji.

Nie ma chyba człowieka, który by nie chciał być czasem kimś innym, zmienić swojej roli w życiu, uciec od tego, co jest.

Język bowiem nie jest tylko środkiem komunikacji, lecz też środkiem magicznym, dającym władzę nad drugim człowiekiem.