Cytaty z Mistrza i Małgorzaty

Miłość dopada nas tak, jak dopada człowieka w zaułku wyrastający spod ziemi morderca.

Miłosierdzie – niekiedy najzupełniej nieoczekiwanie i zdradliwie wciska się w najmniejsze szczeliny.

Po cóż iść tropem tego, co się już skończyło?

Wszystko będzie, jak być powinno, tak już jest urządzony świat.

Jam jest częścią tej siły, która wiecznie zła pragnąc, wiecznie dobro czyni.

Zbyt mnie straszyli i teraz niczym już przestraszyć nie są w stanie.

Niech pani nigdy nikogo i o nic nie prosi! Nigdy i o nic, tych zwłaszcza, którzy są od pani potężniejsi. Sami zaproponują, sami wszystko dadzą.

Na skutek klęsk i nieszczęść, które na mnie spadły, zostałam wiedźmą.

Czemu nie dajesz o sobie znać? Przestałeś mnie kochać?
Nie, jakoś nie mogę w to uwierzyć. A więc umarłeś…

Zaraz, ale co mnie właściwie w nim tak ujmowało? Idzie o to, że człowiek, który w głębi siebie nie kryje niespodzianki, z reguły nie bywa interesujący.

Druga świeżość to nonsens! Świeżość bywa tylko jedna – pierwsza i tym samym ostatnia. A skoro jesiotr jest drugiej świeżości, to oznacza to po prostu, że jest zepsuty.

Rękopisy nie płoną.

Dostojewski umarł… Protestuję! Dostojewski jest nieśmiertelny!

Tak, człowiek jest śmiertelny, ale to jeszcze pół biedy. Najgorsze, że to, iż jest śmiertelny, okazuje się niespodziewanie, w tym właśnie sęk!

Ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha.

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów „ty”, choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

Odejdź z mojej pamięci, dopiero wtedy będę wolna…

Jeszcze kieliszeczek, a ja też dla towarzystwa… I kieliszeczek zagrał, rozbłysnął w świetle księżyca, i kieliszeczek ten pomógł.

Jednakże mądrzy ludzie w tym właśnie celu mają rozum, żeby się nim posługiwać w podobnie skomplikowanych przypadkach.

To fakt. A fakty to najbardziej uparta rzecz pod słońcem.

Któż to ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!