Nie idzie o to, aby rozpłynąć się w jakiejś idei. Nie. Trzeba właśnie jako pojedynczy człowiek prowadzić walkę nie o urzeczywistnienie jakiejś idei, to jest rządzącej ludźmi formy, lecz właśnie…
A ja, skąd wiem, co tobie twój Bóg każe zrobić. Pókiś ty sam od siebie zależał, ja wiedziałem, czego się od ciebie spodziewać, ale od czasu, jak u ciebie Bóg…
Wy nie wiecie co to jest matematyka! wy myślicie: liczby, liczby! Nie! A ona śpiewa, gra jak kryształ. Cała dusza tonie w dźwięcznym, przejrzystym krysztale.
Nie trzeba mieć nigdy boga. Nawet takiego, co w nas mieszka. Trzeba być zawsze j a.
W tobie tylko jest ten cały martwy świat, patrz i słuchaj: nie wyjdziesz poza granice twego zmęczonego umysłu.
Dźwięki modlitwy, zaklęć zlewały się tu zawsze z dźwiękami policzków. Zwykle ktoś kogoś bił, gdy mowa była o Bogu.
To my tylko w Polsce chcemy ocalić się wąchaniem kadzidła.
Świat jest współmierny z pracą.
Śmiecie nawet w muzeum przechowywane nie staną się cenną rzeczą, co w momencie narodzin duszy nie miało, nie nabierze jej nigdy.
Romantyzm to bunt kwiatów przeciwko swym korzeniom.
Czas kradnie nam nas samych.
Cierpieniem wymknąć się tragicznej konieczności stanowienia, określonej myśli i woli.