Mały chłopak spóźnia się do szkoły. Nauczyciel pyta: „Dlaczego się spóźniłeś?”. Malec na to: „Musiałem zaprowadzić jałówkę do buhaja”. Nauczyciel: „A nie mógł tego zrobić twój ojciec?”. „Pewno, że mógł, ale nie tak dobrze, jak byk”.
Nie tkam nosa do cudzego prosa.
Opanowanie to cecha, na którą można liczyć.
Zastanawiałem się nad tym, że byliśmy święci wtedy, gdy wszyscy stanowiliśmy jedność, i że ludzkość była święta, póki nic jej nie dzieliło. I dopiero wówczas utraciła tę świętość, gdy jakiś nędzny człeczyna pochwycił kęs w zęby i uciekł z nim nie dając go sobie wydrzeć, wierzgając i walcząc o niego.
W handlu człowiek musi kłamać i oszukiwać, ale nazywa się to inaczej. I to jest właśnie ważne. Gdybyś zwędził tę oponę, byłbyś złodziejem, ale kiedy gość chce ci ukraść cztery dolary za dziurawą, to się nazywa po prostu dobry interes.
Nie mogą się pomieścić razem głód i sytość.
Widziałem przyjście Pana: płaszcz chwały go odziewał
I z takiej szedł winnicy, co rodzi grona gniewu.
W dużym garnku można ugotować małą porcję, a nie ugotuje się w małym dużej.
Rząd interesuje się martwym człowiekiem więcej niż żywym.
Nigdy nie pij wody, jeśli nie płynie […].
Może na tym przeklętym świecie ludzie boją się siebie.
To dobre chłopisko […]. A do tego nie potrzeba rozumu. Czasem mi się wydaje, że jest na odwrót: spryciarz rzadko bywa porządnym człowiekiem.
Tylko dzięki lenistwu człowiek może osiągnąć stan kontemplacji, równowagę wartości, gdy na jednej szali stawia siebie, a na drugiej cały świat. Jeśli jest zapracowany, nie ma czasu na takie rzeczy. Nie wydaje nam się, by ktoś leniwy mógł popełnić morderstwo, posunąć się do wielkiej kradzieży albo przewodzić motłochowi. Raczej roześmieje się na taką myśl. A naród złożony z leniwych ludzi o skłonnościach do refleksji nie zdobędzie się na prowadzenie wojny, chyba że zaatakowane będzie samo ich lenistwo. Wojny są zajęciem pracusiów.