Cytaty Jana Kochanowskiego

Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy, Próżno tu człowiek ma co mieć na pieczy.

Co bez przyjaciół za żywot? Więzienie, W którym niesmaczne żadne dobre mienie. (…) Uchowaj Boże takiego żywota, Daj raczej miłość, a chocia mniej złota!

Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony Polecę precz, poeta, ze dwojej złożony Natury: ani ja już przebywać na ziemi Więcej będę; a więtszy nad zazdrość, ludnemi Miasty wzgardzę(…).

Nic wiecznego na świecie: Radość się z troską plecie.

Świętym Cię zwać nie mogę; Ojcem się nie wstydzę, kiedy, wielki kapłanie syny Twoje widzę.

Szlachetne zdrowie, nikt się nie dowie, jako smakujesz, aż się zepsujesz.

Jeśli nie grzeszysz, jako mi powiadasz, czego się, miła, tak często spowiadasz?

Próżno uciec, próżno się przed miłością schronić, Bo jako lotny nie ma pieszego dogonić?

Nie zawżdy, piękna Zofija, Róża kwitnie i lelija; Nie zawżdy człek będzie młody Ani tej, co dziś, urody.

Nauka skarbem drogim, Tak bogatym jak ubogim I bogactwa często giną Lecz nauki nie przeminą.

Jakoby też rok bez wiosny mieć chcieli, Którzy chcą, żeby młodzi nie szaleli.

Bo z nas Fortuna w żywe oczy szydzi, To da, to weźmie, jako się jej widzi.

A kiedy cię pocałuję, Trzy dni w gębie cukier czuję.

Żona uczciwa ozdoba mężowi I najpierwsza podpora domowi.

Kto tak mądry, że zgadnie, Co mu jutro przypadnie? Kto tak mądry, że zgadnie, Co mu jutro przypadnie? Źródło: Pieśń IX

Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary! – Kościół Cię nie ogarnie, wszędy pełno Ciebie, I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie.

Biedna starości, wszyscy cię żądamy, A kiedy przyjdziesz, to zaś narzekamy.

A jeśli komu droga otwarta do nieba, Tym co służą Ojczyźnie.

Znał kto kiedy poetę trzeźwego? Nie uczyni taki nic dobrego.